Archive for May, 2006

Carla update III

Sunday, May 21st, 2006

Ze is sinds afgelopen vrijdag weer thuis 🙂
Er hoefde niets meer aan de pols te gebeuren, dus had het verder geen nut meer om nog langer in het ziekenhuis te blijven. Donderdag was eigenlijk al een verspilde dag, maar het schijnt een standaardprocedure te zijn om het ontslag een dag uit te stellen na de dag van aankondiging. Maar in ieder geval zijn we al lang blij dat we het ziekenhuisgedoe niet meer hebben.

Het is nu tijd voor wat revalidatie. Vooral het schouder is nog heel erg pijnlijk en de pols moet uiteraard ook nog rustig aan mee worden gedaan. Binnen mag wel wat rondgelopen worden, maar als we ergens anders naartoe gaan (een winkel bijvoorbeeld), moet ze in de rolstoel. Deze ligt nu achter in de auto, dus dat is dan weer mooi geregeld.

School wordt alsnog problematisch. Binnenkort gaan we ff naar school toe om te overleggen over hoe en wat. Daar zal ik dan ook wel ff verslag over doen.

Dit was het weer. o/~

Carla update II

Sunday, May 14th, 2006

Ze is nu helemaal “buisloos”. Dat wil zeggen dat er geen enkel slangetje of infuus meer in haar steekt en dat is een hele vooruitgang. Vanmorgen hebben ze alles eruit geplukt. Helaas kwam de arts eerder al met minder goed nieuws. Ze moet nl. minimaal 10 dagen plat liggen. Als het goed is mag ze dus woensdag (op haar verjaardag) wat meer bewegen dan nu. En in het kader van het slechte nieuws, heeft ze vanmorgen ook nog te horen gekregen dat er misschien nog geopereerd gaat worden aan haar gebroken linker pols. Eerst gaan ze een scan maken van hoe het er nu uit ziet, en als het ze niet aan staat moet er dus gesleuteld worden. De verwachting is dat dat inderdaad het geval gaat zijn 😐

En om toch maar in de ‘slecht nieuws’ hoek te blijven, de afronding van het schooljaar gaat waarschijnlijk uitlopen op een herkansing in septober/oktember. Ze had al een achterstand opgelopen op de scriptie die geschreven moest worden, en de achterstand met betrekking tot ‘assessment’ gesprekken (gesprekken waarin aangetoond wordt dat een student een opvoedkundig gesprek oid met iemand kan voeren) is hoogstwaarschijnlijk ook niet meer in te halen. Haar mentor heeft me deze middag opgebeld om me dat te melden en Carla moet er zelf nog maar ff achteraan bellen om uit te vissen hoe de vork nu werkelijk in de steel zit.

Woensdag is ze zoals gezegd jarig. Nou is een ziekenhuis niet echt de aangewezen plek om een verjaardag te vieren, maar de situatie is nu eenmaal zo. Ik vind persoonlijk dat ze het beter ff uit kan stellen tot zondag as. oid, als ze dan uit het ziekenhuis is. Dat lijkt me toch een stuk beter dan ‘feesten’ in zo’n steriele omgeving 😉

Sinds gister of zo mag ze ook weer eten. Er past per keer niet heel veel in en ze eet daarom dus ook niet veel. Op zich wel mooi, want dan denkt ze ook nog es aan de lijn 🙂
Het eten zal verderop in de week ook wel weer een stuk beter worden. Voor haar wordt het nog veel beter als ze uit het ziekenhuis is, want het voer wat ze daar opdienen staat dr niet echt aan 😉

Gister ben ik ff langs een motorsloop gereden om te informeren wat het kost om een aantal nieuwe onderdelen voor dr tor te krijgen. Er moet een nieuwe tank, een nieuwe cockpit (toerenteller+kilometerteller huisje), een nieuwe rempomp (remolie reservoir en rechter spiegelhouder), een nieuwe koplamp en misschien ook nog wel een nieuw stuur op. Een andere tank kost 100 euries, cockpit hadden ze niet (zal ook wel rond die prijs zitten) en een rempomp kost ook zomaar €40. Het stuur is krom, maar kan misschien wel recht worden gebogen. Het probleem is alleen dat er een trillingsdemper afgebroken is, en een deel daarvan nog in de stuurbuis zit. Als die er uit te krijgen is, gaan we eerst ff proberen om het stuur nog recht te krijgen en als dat niet lukt, een andere halen. Een stuur is eigenlijk alleen maar een stuk gebogen buis, dus daarvan verwacht ik niet dat ie erg veel geld gaat kosten.

Vorige week heb ik nog ff getest hoe ie reed en dat viel niet tegen. Het voelde door het kromme stuur alleen wat raar, maar ik heb verder niet de indruk dat het ding verder krom is. Erg zonde van de dingen die nu stuk zijn (maar natuurlijk het meest voor Carla).
Mijn eigen ros doet het inmiddels ook weer en ik ben vanmiddag dan ook meteen daarop naar Groningen getoerd. Het was best koud aan de fikken (zomerhandschoenen aan en winterhandschoenen vergeten), maar gelukkig heb ik handvatverwarming 🙂

Dat was het wel weer voor nu.

o/~

Carla update

Wednesday, May 10th, 2006

Ik ben sinds zondag elke dag bij d’r om wat gezelschap te bieden, ook al ben ik (over het algemeen al niet) heel spraakzaam. Gelukkig waardeert ze m’n aanwezigheid altijd wel, dus dat scheelt dan weer 😉

Van maandag t/m vandaag heeft ze op de IC gelegen. Als er bij iemand iets met de vitale delen gebeurt, schijnt dat een standaard procedure te zijn. Misschien maar goed ook, want wie weet wat er inwendig nog had kunnen gebeuren.

Overdag was het d’r wel redelijk naar de zin, omdat de kwaliteit van het verplegend personeel dan een stuk beter is dan wat er ‘s avonds op zo’n afdeling rondspookt. Ze had een verpleegster toegewezen gekregen die niet al te helder is en die ze een vraag een aantal keren moest stellen voordat ie aankwam, als ie al aankwam. Als je daar de hele dag mee door moet brengen, word je niet vrolijk, zelfs al was je dat al niet 😉

Ze is nu wel in redelijke staat. Nog wel veel pijn aan de rechterkant en het rechterschouder, maar voor de rest valt het allemaal wel wat mee. Verder kan ze ook nog niet eten en drinken. Als ze al drinkt, komt dat er eigenlijk direct weer uit. Daarom heeft ze nu slangetjes naar de maag toe om wat er binnenkomt direct weer uit te pompen. Dat heeft als voordeel dat de keel en mond wel gesmeerd worden en dat ze niet de hele tijd hoeft te braken. Gelukkig heeft ze geen honger en dus ook geen behoefte aan eten.
Verderop in de week wordt dat verhaal vast wel weer wat beter.

Het is voor mij natuurlijk ook wat minder, omdat ik het nu zonder mijn kipje moet doen 😐
Ze zou er al niet geweest zijn deze week, maar het is nu extra zuur..

Maar goed, van de week kalk ik nog wel een verhaaltje.

o/~

Carla gecrashed :|

Sunday, May 7th, 2006

Vanmiddag zouden we een stukje toeren met de motor. M’n broer en schoonzus, ik en Carla gingen dus. Toen we net weg waren begon m’n eigen ros ernstig te haperen. Dat was toen we nog geen kwartier weg waren. Balen als een stekker natuurlijk.. Mijn vader gebeld of ie me op kon komen halen met de kar en dat heeft ie dan ook gedaan.

Yvonne, Marcel en Carla wilden nog een heel klein stukje om alvorens naar huis te gaan. Ik was daar dus helaas niet bij. Tussen Leek en Boerakker ligt de zgn. Carolieweg. Dit is een heel stoer slingerweggetje, maar je moet er niet de bocht uitvliegen. Marcel reed voorop, Carla als 2e en Yvonne achteraan. Carla kende deze weg niet. Op een bepaald moment lette ze niet goed op en zag op het laatste moment dat Marcel af ging slaan. Daar schrok ze ernstig van en stampte en kneep toen in de remmen. Als je geen fiets met ABS hebt, gaat de zooi blokkeren en dat was nu dus ook het geval. Waarschijnlijk heeft ze nog geprobeerd om de bocht in te gaan, maar als alles blokkeert is de kans van slagen op zo’n moment heel erg klein. Ze ging dus onderuit 😐

Op zich was er niet zoveel aan de hand geweest, als er niet zo’n rotterige driehoekige steen in de berm had gestaan. Natuurlijk raak je iets als je van je motor aflazert en er staat iets op een onbehoorlijke plek. Het noodlot slaat dan toch altijd toe.. Enniewee, ze gleed (waarschijnlijk) over de weg op die steen af. Ze is toen met d’r buik over die steen heen gerost. Yvonne was er snel bij om te informeren hoe het ervoor stond. Carla had erg last van de pols en de buik. Een tijdje daarna kreeg ze ook last van de rechterschouder.

Gelukkig waren er mensen die daar wonen die het zagen gebeuren. Ze hebben heel snel 112 gebeld en binnen 10 minuten was de politie al ter plaatse. Omdat ze met motor ongelukken altijd erg voorzichtig zijn, hebben ze ook direct een trauma helicopter besteld. Ook die was snel ter plaatse. Het heli personeel (ik dacht dat het er 4 waren) heeft zich toen over haar ontfermd totdat de ambulance kwam. Het duurde btw. wel langer dan 20 minuten voordat die er was. Toen die aan kwam, hebben ze haar in de ambulance geladen. Ik was inmiddels ook gearriveerd en ik mocht dan ook meteen mee naar het ziekenhuis. Ze werd naar het academisch ziekenhuis in Groningen (het UMCG) gebracht.

Hier mocht ik niet mee de spoedkamer in, vanwege de handelingen die ze moesten verrichten. Er werden allerhande echo’s, scans en foto’s gemaakt. De uiteindelijke schade is: een scheur in de lever, de rechter nier gekneusd, rechterschouder zwaar gekneusd en een gebroken linker pols. Doordat ze die scheurtjes heeft, ligt ze nu op een ‘recovery kamer’. Dit is een of andere kamer waar net geopereerden moeten liggen. Doordat de IC vol was, moest ze daarheen.. Er wordt nu continu gekeken of de toestand minder stabiel wordt. Tot nu toe wordt het alleen maar beter, dus ik heb goede hoop dat ze er op redelijk korte termijn weer uit mag.

Hoe het met de pols gaat is nog niet helemaal bekend. Mogelijk moet ze hieraan geopereerd worden om een en ander weer recht te zetten, als dat al niet het geval is. Dit gaat men morgen bekijken.

Ik hoop van harte dat ze er deze week nog uit komt. Vooral ook omdat ze eigenlijk met spoed naar school moet om het laatste schoolwerk nog af te maken. Als dat niet gebeurt, is de kans aanwezig dat ze het jaar niet haalt en daarom nog een half jaar moet 😐

Oh ja, hiero kun je nog wat plaatjes vinden van hoe het rosje er nu uit ziet.

Morgen weet ik meer. Het is nu laat en ik ben nogal stuk van de spanning en zo dus het is tijd om te knorren 😉

o/~